W świecie nękanym przez różnorodne kryzysy, m.in. klimatyczny, wojenny czy migracyjny, mówienie o pięknie może wydawać się nie na miejscu. Czy można jednak przyjąć, że bez niego będziemy mogli osiągnąć równowagę, poprawić jakość życia, chronić dziedzictwo i – ogólnie rzecz ujmując – kształtować przestrzeń? Piękno, choć rozmaicie odczuwane, wydaje się nieodzownym warunkiem dobrego życia, tym bardziej potrzebnym w czasach tak dużego niepokoju. Powinno stanowić ważną cechę każdego projektu, ponieważ wtedy istnieje szansa, że będzie służyło ludziom. Mimo że nie ma uniwersalnej definicji tego pojęcia, można pokusić się o stwierdzenie, że piękno jest obecne w większości cenionych obiektów, które powstały na przestrzeni wieków i powstają do dziś. Architektura, jako sztuka na wskroś humanistyczna, nie powinna o nim zapominać.
